Παιδιά και ανελέητη έκθεση στο διαδίκτυο.

Παιδιά και ανελέητη έκθεση στο διαδίκτυο.
Παιδιά και διαδίκτυο

Ζούμε σε μία εποχή που τα παιδιά στις ευαίσθητες ηλικίες των 8-12 ετών οι μόνες ευκαιρίες κοινωνικοποίησης που έχουν είναι το σχολείο μόνο. Έχουν χαθεί πια πλατείες, πάρκα και αλάνες. Και μοιραία επειδή ο κόσμος προχωρά υπάρχει και η διέξοδος στα λεγόμενα κοινωνικά δίκτυα. Και από εκεί και πέρα αρχίζει μία ανελέητη κοινή έκθεση.

Ήμουν είμαι – και θα είμαι – κατά της έκθεσης στο διαδίκτυο. Και πόσο μάλλον όταν πρόκειται για τέτοιες ευαίσθητες ηλικίες. Και βέβαια εδώ παίζουν ρόλο και οι γονείς. Και εξηγώ πιο κάτω.

Γεννιέται λοιπόν μία ψυχούλα και ως περήφανη μαμά και περήφανος μπαμπάς αρχίζουμε και ποστάρουμε ένα σωρό φωτογραφίες του μωρού. Και ερωτώ: Γιατί; Ποιος ο λόγος της έκθεσης;

Έχεις την πιτσιρίκα, και τον πιτσιρίκο και αρχίζουν και ποστάρουν φάτσες, που βρίσκονται, και ένα σωρό αηδίες. Και ρωτώ πάλι: Γιατί;

Έχετε αναρωτηθεί άραγε γονείς, πιτσιρίκες, και πιτσιρίκια που στο διάολο πάει όλη αυτή η υπερβολική έκθεση που υποβάλλεστε – αλλά και υποβάλετε και άλλους – καθημερινά;

Καιρός να μάθετε λοιπόν και θα τα πούμε χύμα. Πολύ χύμα.

Ως προγραμματιστής και γραφίστας έχω την τύχη να γνωρίζω λίγα πράγματα περισσότερα. Όταν λοιπόν π.χ. ποστάρετε την φωτογραφία του μωρού σας να ξέρετε ότι σίγουρα κάπου αλλού ταξιδεύει και έχει ήδη διασκορπιστεί. Το που το αφήνω στην φαντασία σας από όλα αυτά που ακούτε καθημερινά σε δελτία ειδήσεων και από όπου αλλού τελικά ενημερώνεστε.

Την στιγμή που ανεβάζετε μία φωτογραφία στο διαδίκτυο να ξέρετε πολύ απλά ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΑΣ πια. Ανήκει σε όλους. Τόσο απλά.

Τα μάτια μας εδώ βλέπουν πολλά άσχημα πράγματα καθημερινά λόγω αυτής της έκθεσης των παιδιών στο διαδίκτυο. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως μπορεί με όλη αυτή την σαπίλα του κυκλοφορεί και την βλέπετε και δίπλα σας καθημερινά να συνεχίζετε να εκτίθεστε – αλλά και να εκθέτετε – σε τόση προβολή παιδιά! Και πιστέψτε με είναι λάθος  προβολή!

Η ενημέρωση σε αυτά τα θέματα καταλαβαίνω πως δεν είναι της μόδας – viral το έχετε μάθει πλέον – και δεν δίνετε σημασία. Όμως έχετε ρωτήσει ποτέ τα παιδιά αυτά αν ΘΕΛΟΥΝ αυτή την προβολή; Σίγουρα δεν ρωτήσατε. Και αυτό κάποια στιγμή θα το πληρώσετε όταν το παιδί μεγαλώσει και σας ρωτήσει γιατί.

Ο κυβερνοεκφοβισμός επίσης έχει γιγαντωθεί. Και ως γονείς δεν προσέχουμε. Λάθος.

Γενικά ύστερα από τόσα χρόνια με την ενασχόληση μου με το διαδίκτυο αλλά και με την συνεχή ενασχόληση με τα παιδιά κατάλαβα τα εξής:

  • Η καλύτερη κοινωνικοποίηση για τα παιδιά είναι το σχολείο, μία πλατεία μετά τα διαβάσματα, μία αλάνα. Η προσωπική επαφή είναι το Α και το Ω στα στοιχεία που απαιτούνται ώστε να αναπτύξει την σωστή κοινωνικοποίηση στην τόσο στυγνή και χωρίς αισθήματα κοινωνία. Μην μαθαίνετε στα παιδιά να είναι πίσω από μία οθόνη. Είναι τραγικό για τα παιδιά. Δεν μπορείτε να πάτε σε πλατεία; Καλέστε τους φίλους των παιδιών σας σπίτι να παίξουν.
  • Η υπερβολική ενασχόληση με τα κοινωνικά δίκτυα όσο και παράξενο αν σας φαίνεται απομακρύνει την όποια κοινωνικοποίηση. Στις ευαίσθητες ηλικίες ή υπερβολική έκθεση στο διαδίκτυο (πολλά παιδάκια πλέον από 8 ετών κιόλας παίζουν τα κοινωνικά δίκτυα στα δάχτυλα τους) θα τα κάνει να κλειστούν στον εαυτό τους, να μην σας μιλάνε για πράγματα που τα απασχολούν, θα γεμίσουν φοβίες και ανασφάλειες. Και όταν θα το καταλάβετε θα είναι πολύ αργά.
  • Ο κυβερνοεκφοβισμός στα παιδιά πλέον είναι ανεξέλεγκτος. Και ως γονείς πολλές φορές δεν το γνωρίζουν. Είναι της μόδας και τα παραδείγματα πολλά. Δεν είναι ο παραδοσιακός τσαμπουκάς του σχολείου που θα χώσει 2 φάπες στον πιτσιρικά και θα τελειώσει εκεί – γιατί πάντα υπάρχει ένα καλό παιδί δυνατότερο για να επέμβει. Ο κυβερνοεκβοφισμός έχει πάρει τραγικές διαστάσεις και χτυπά την πόρτα μας ήδη. Και η μορφή που έχει πάρει δεν αντιμετωπίζεται και όταν θα το καταλάβετε θα είναι αργά και θα σέρνεστε μαζί με τα παιδιά σε παιδοψυχολόγους αποκαλύπτοντας εσώψυχα και μυστικά που σας εγγυώμαι προσωπικά ότι θα σας κλονίσουν. Και είναι παρανοϊκό να ανακαλύψετε πράγματα μέσω ενός τρίτου, και να μοιράζεστε πράγματα.

Η λύση είναι να κάτσετε να σκεφτείτε τι κακό κάνετε πρώτα στα παιδιά και μετά στον εαυτό σας. Γιατί να βγάζετε την καθημερινότητα σας σε κοινή θέα; Ποιος το θέλει και στην τελική ζούμε σε μία εποχή – και ντρέπομαι που το λέω – που δεν μας καίγεται καρφάκι!

Σκεφτείτε τι θέλετε πιο πολύ. Ένα ευτυχισμένο παιδί, μία οικογένεια που συζητά τα πάντα, μία ζωή με τις ωραίες καθημερινές στιγμές σας ολότελα δικές σας; Ή θέλετε μία ζωή σε κοινή θέα σαν να είστε σε μία γυάλα, χωρίς ιδιωτικές στιγμές, χωρίς χαμόγελο, και γεμάτη ένοχα μυστικά και παίζοντας κρυφτό μεταξύ μας;

Αποφασίστε τι θέλετε και το μονοπάτι που θα διαλέξετε να ακολουθήσετε. Και οι συνέπειες βέβαια θα σας ακολουθήσουν.

Πιτσιρικάδες και πιτσιρίκες παρατήστε τα ιντερνέτια και αρχίστε να βγαίνετε παρεάκι έξω. Χαμογελάστε, ερωτευθείτε, φιληθείτε. Αυτά είναι που αξίζουν και όχι τα likes στο Facebook. Και το καλύτερο παράδειγμα είναι αυτή η παρέα εδώ που συνέχεια συναντιέται ασχέτως αποστάσεως. Και όταν είμαστε μαζί τα γαμωκινητά κλείνουν.

Facebook Comments

Επάνω
Share via
Copy link
Powered by Social Snap